Sophokles, Antigone Parodos, VV. 100–162 01.10.16

Sophokles, Antigone

Parodos

 
Text nach Pearson
Kommentar / Übersetzung


100




105




110




115



Χορος


στρ.
ἀκτὶς ἀελίου, τὸ κάλ-
λιστον ἑπταπύλῳ φανὲν
Θήβᾳ τῶν προτέρων φάος,
ἐφάνθης ποτ᾽, ὦ χρυσέας
ἁμέρας βλέφαρον, Διρκαί-
ων ὑπὲρ ῥεέθρων μολοῦσα,
τὸν λεύκασπιν †Ἀργόθεν
φῶτα βάντα πανσαγίᾳ
φυγάδα πρόδρομον ὀξυτέρῳ
κινήσασα χαλινῷ·
ὃν ἐφ᾽ ἁμετέρᾳ γᾷ Πολυνείκης
ἀρθεὶς νεικέων ἐξ ἀμφιλόγων
.  .  .  .  .  .  ὀξέα κλάζων
αἰετὸς ἐς γᾶν [ὣς] ὑπερέπτα,
λευκῆς χιόνος πτέρυγι στεγανός,
πολλῶν μεθ᾽ ὅπλων
ξύν θ᾽ ἱπποκόμοις κορύθεσσι.
[Übersetzung]
Chor
Strahl der Sonne!




120




126




130


ἀντ.
στὰς δ᾽ ὑπὲρ μελάθρων φονώ-
σαισιν ἀμφιχανὼν κύκλῳ
λόγχαις ἑπτάπυλον στόμα
ἔβα, πρίν ποθ᾽ ἁμετέρων
αἱμάτων γένυσιν πλησθῆ-
ναί τε καὶ στεφάνωμα πύργων
πευκάενθ᾽ Ἥφαιστον ἑλεῖν.
τοῖος ἀμφὶ νῶτ᾽ ἐτάθη
πάταγος Ἄρεος, ἀντιπάλου
δυσχείρωμα δράκοντος.
Ζεὺς γὰρ μεγάλης γλώσσης κόμπους
ὑπερεχθαίρει, καί σφας ἐσιδὼν
πολλῷ ῥεύματι προσνισομένους
χρυσοῦ καναχῆς ὑπερόπτας,
παλτῷ ῥιπτεῖ πυρὶ βαλβίδων
ἐπ᾽ ἄκρων ἤδη
νίκην ὁρμῶντ᾽ ἀλαλάξαι·
[Übersetzung]
An. Ich wusste es sehr wohl und führte dich heraus vor das Hoftor
genau deswegen, damit du ohne Zeugen es erfährst.


135





140





145


στρ.
ἀντιτύπᾳ δ᾽ ἐπὶ γᾷ πέσε τανταλωθεὶς
πυρφόρος ὃς τότε μαινομένᾳ ξὺν ὁρμᾷ
βακχεύων ἐπέπνει
ῥιπαῖς ἐχθίστων ἀνέμων.
εἶχε δ᾽ ἄλλᾳ τὰ μέν,
ἄλλα δ᾽ ἐπ᾽ ἄλλοις ἐπενώ-
μα στυφελίζων μέγας Ἄ-
ρης δεξιόσειρος.
ἑπτὰ λοχαγοὶ γὰρ ἐφ᾽ ἑπτὰ πύλαις
ταχθέντες ἴσοι πρὸς ἴσους ἔλιπον
Ζηνὶ τροπαίῳ πάγχαλκα τέλη,
πλὴν τοῖν στυγεροῖν, ὣ πατρὸς ἑνὸς
μητρός τε μιᾶς φύντε καθ᾽ αὑτοῖν
δικρατεῖς λόγχας στήσαντ᾽ ἔχετον
κοινοῦ θανάτου μέρος ἄμφω.
[Übersetzung]
Is. Was hast du denn? Du scheinst besorgt zu sein.



150





155



160


ἀντ.
ἀλλὰ γὰρ ἁ μεγαλώνυμος ἦλθε Νίκα
τᾷ πολυαρμάτῳ ἀντιχαρεῖσα Θήβᾳ,
ἐκ μὲν δὴ πολέμων
τῶν νῦν θέσθαι λησμοσύναν,
θεῶν δὲ ναοὺς χοροῖς
παννυχίοις πάντας ἐπέλ-
θωμεν, ὁ Θήβας δ᾽ ἐλελί-
χθων Βάκχιος ἄρχοι.
ἀλλ᾽ ὅδε γὰρ δὴ βασιλεὺς χώρας,
Κρέων ὁ Μενοικέως  .  .  .  .  νεοχμὸς
νεαραῖσι θεῶν ἐπὶ συντυχίαις
χωρεῖ, τίνα δὴ μῆτιν ἐρέσσων,
ὅτι σύγκλητον τήνδε γερόντων
προὔθετο λέσχην,
κοινῷ κηρύγματι πέμψας;
[Übersetzung]
An. Hat denn nicht Kreon des Grabs von unseren beiden Brüdern
den einen zwar gewürdigt, den andren aber nicht?
Eteokles hat er, wie man sagt, gerechterweise
unter Anwendung von Recht und Gesetz in einem Grab
bestattet, geehrt bei den Toten in der Unterwelt.
Den Leichnam des unglücklich gestorbenen Polyneikes,
so hat er, wie sie sagen, den Bürgern verkündet, niemals
in einem Grab zu bergen noch ihn zu beweinen,
ihn vielmehr unbeweint, unbestattet, den Raubvögeln zu lassen,
die darauf spähen um des Fraßes willen, als süße Beute.
Derartiges, sagen sie, habe der gute Kreon dir
und mir – ich sage: auch mir! – verkündet,
und hierher wird er kommen, dies auch denen, die’s nicht wissen,
deutlich zu verkünden, und die Angelegenheit behandeln
nicht wie eine Kleinigkeit, sondern, wer davon etwas tut,
wird öffentliche Steinigung auferlegt in der Stadt.
So ist die Lage für dich, und du wirst wohl zeigen müssen,
ob du wohlgeboren oder unter den Edlen schlecht bist.